اسطوره یشیل چام (Yeşilçam) ایزت گونای (İzzet Günay) ۹۲ ساله شد: نگاهی به زندگی و میراث هنری

ایزت گونای، نامی که با شنیدن آن، زرق و برق و اصالت دوران طلایی سینمای ترکیه، یشیل چام (Yeşilçam)، در ذهن نقش می بندد، این روزها ۹۲ سالگی خود را جشن گرفت. این اسطوره جاودان سینما، با وقار و ظرافتی مثال زدنی، بار دیگر تحسین همگان را برانگیخت و اثبات کرد که گذر زمان نتوانسته چیزی از شکوه او بکاهد.

با سایت ترکنما همراه باشید در ادامه مطلب!

ایزت گونای (İzzet Günay)، اسطوره جاویدان یشیل چام (Yeşilçam)، ۹۲ ساله شد

این هنرمند توانا که سال هاست با حضورش به لطیف ترین شخصیت ها در دنیای هنر جان بخشیده است، تولد ۹۲ سالگی خود را در کنار همسرش در خانه ای آرام در بودروم جشن گرفت. ظاهر کنونی ایزت گونای گواهی بر این است که سال ها هیچ چیز از او نبرده و آن قامت راست و با وقار خود را حفظ کرده است.

در پی این اتفاق، داستان زندگی پر فراز و نشیب این هنرمند، که با سختی های زیادی اغاز شده بود، دوباره موضوع بحث و پژوهش شده است. ایزت گونای نه تنها یک ستاره سینما، بلکه یک نقشه کش فنی، معلم سابق رقص و یک کلکسیونر پر شور نیز بوده است. بسیاری کنجکاو هستند بدانند که او چگونه پله های شهرت را پیموده است.

از صف نان سالاجاک (Salacak) تا ستاره ایزت گونای

بسیاری از ما ایزت گونای را به عنوان یکی از جُون های بی نقص پرده سینما می شناسیم، اما داستان زندگی او بسیار عمیق تر و پر از چالش است. دوران کودکی ایزت گونای با سال های تاریک و دشوار جنگ جهانی دوم همزمان شد.

آن کودک کوچک که در سالاجاک (Salacak) برای گرفتن نان با کوپن در صف می ایستاد، خیلی زود با سختی های زندگی آشنا شد. او قبل از ورود به دنیای سینما، برای امرار معاش در کارهای مختلفی فعالیت کرد. نقشه کش فنی بود، مدتی به تدریس رقص پرداخت و حتی در تجارت زغال سنگ نیز مشغول بود. با وجود اینکه زندگی او را به مسیرهای متفاوتی هدایت می کرد، اما اتش هنر در درونش هرگز خاموش نشد.

مسیر پر فراز و نشیب ایزت گونای به سوی سینما

ورود این هنرمند بزرگ به عرصه تئاتر در سال ۱۹۵۷ با دیدن یک اگهی در روزنامه اغاز شد. ایزت گونای با درخواست برای تئاتر دورمن (Dormen Tiyatrosu)، در انجا هر کاری را از مدیریت صحنه گرفته تا نقش های فرعی با عرق جبین انجام داد.

دیسیپلینی که در تئاتر به دست اورد، او را در مدت کوتاهی به سینما رساند. در سال ۱۹۵۸، زمانی که او اولین قدم های خود را در دنیای سینما برداشت، نقش راننده زکی مورن (Zeki Müren)، ستاره هنری ان زمان، را ایفا کرد. این نقش کوچک، اولین جرقه یک حرفه بزرگ در یشیل چام بود.

جایزه پرتقال طلایی: تثبیت جایگاه ایزت گونای در سینما

استعداد ایزت گونای به سرعت در پرده سینما مورد توجه قرار گرفت و او در مدت کوتاهی به نقش های اصلی ارتقا یافت. یکی از نقاط اوج حرفه او در سال ۱۹۶۴ رقم خورد. این بازیگر چیره دست با بازی در نقش اصلی فیلم “درختان ایستاده می میرند” (Ağaçlar Ayakta Ölür) به موفقیت بزرگی دست یافت و با دریافت جایزه “بهترین بازیگر مرد” در اولین جشنواره فیلم پرتقال طلایی، موفقیت خود را ثبت کرد.

او در طول سال ها نه تنها با بازیگری خود، بلکه با علاقه شدیدش به زمینه هایی مانند عتیقه فروشی، جمع اوری تمبر و مدال نیز به یک ستون فکری در جامعه هنری تبدیل شد. ایزت گونای نمونه ای بی بدیل از هنرمندی است که نه تنها بر پرده سینما درخشید، بلکه با غنای فکری و روحی خود نیز همواره مورد احترام و ستایش قرار گرفته است.

۹۲ سالگی ایزت گونای تنها یک جشن تولد نیست، بلکه یاداور میراثی گرانبها از هنر، استقامت و انسانیت است که برای نسل های اینده سینمای ترکیه الهام بخش خواهد بود. او نه تنها یک بازیگر، بلکه یک نماد از دوره ای باشکوه در تاریخ هنر ترکیه است که همچنان نور افشانی می کند.

منبع خبر: medyatilkisi.com.tr